Anlıyorduk,
Sahip olduğumuz tek şeyin
Ciğerlerimizi dolduran oksijen olduğunu
Ve tadında bırakmanın manasını.
Ana rahmindeki, varoluşa atılan ilk adımın
Kabire doğru koşturmacasında,
Kaybediyorduk kendimizi.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta