Anlıyorduk,
Sahip olduğumuz tek şeyin
Ciğerlerimizi dolduran oksijen olduğunu
Ve tadında bırakmanın manasını.
Ana rahmindeki, varoluşa atılan ilk adımın
Kabire doğru koşturmacasında,
Kaybediyorduk kendimizi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta