Nice günler yaşadım,
Sokağa çıkamadım,
Yağmur yağıyordu,
Doyasıya ıslanamadım.
Mavi ayakkabılarım hiç olmadı,
Siyahtı hep papuçlarım,
Saçlarım dağınık,ellerim soğuktu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anlasilmazlarimin ve anlatilamazlarimin misarifiyim bugün...
'Bir kendisi' bile olmayanı yine ancak bir 'kendisiz' anlar.Çok hüzünlü.Tebrikler.
şiirin konusu çok güzel tebrikler fatih demir
Konusu güzel.Yer yer vurgulamalar iyi.
Artık şu siyahları bıraksan.))) Benim gibi
hüzünlere dalma dostum.çıkması zor sonra.
Güzel bir çalışma
Konu da güzel, bir hasretlik, bir özlem, geçmişi yargılama var şiirde
akıcı bir şiir güzel bir anlatım kutlarım
Şiirlerde bir kıpırdanma var. Duygu ve anlamlandırma var, sadece biraz anlatım zayıf kalıyor. Zamanla çok daha iyi olacak.
Tebrikler ve başarılar..
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta