Velhâsıl anlatmakdan da
Anlaşılmaktan da yoruldu bu beden
Eriyorum yavaş yavaş ölmeden.
Öyle bir özlem dolu saatler
Vuruyor ki zamanıma
Depremin enkaz ında kalmış gibi ellerim.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta