Umutla çıkılan bir yolculuk...
Başı yaşam,sonu ölüm...
Gittikçe büyüyen,büyüdükçe kör eden ışıklar...
Bir yol kenarında,soğuk asfaltta son bulan yaşamlar...
Anlıktı aslında mutluluklar,umutlar...
Anlıktı insanı ölümle buluşturan hatalar...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




... nerede son bulacağını kimbilebilir yaşamın ...
saygılarımla
Yaşam ne kadar değerli yaşansa da ölüm bir anlık...
Düşmemek için kucağına, çırpınırsın son anda ama;
çıkmışsındır artık yola...
Bazen bir asfaltta, bazen hastalığın pençesinde, bazen... en mutlu anında alır seni kollarına.
Güzeldi, özeldi, anlamlıydı. Kutlarım bu küçücük ama; anlamı, büyük ve bir o kadar da derin olan şiirin için.
Tebrikler arkadaşım...
tebrikler duyarli yürege...kaleminize saglik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta