Umutla çıkılan bir yolculuk...
Başı yaşam,sonu ölüm...
Gittikçe büyüyen,büyüdükçe kör eden ışıklar...
Bir yol kenarında,soğuk asfaltta son bulan yaşamlar...
Anlıktı aslında mutluluklar,umutlar...
Anlıktı insanı ölümle buluşturan hatalar...
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




... nerede son bulacağını kimbilebilir yaşamın ...
saygılarımla
Yaşam ne kadar değerli yaşansa da ölüm bir anlık...
Düşmemek için kucağına, çırpınırsın son anda ama;
çıkmışsındır artık yola...
Bazen bir asfaltta, bazen hastalığın pençesinde, bazen... en mutlu anında alır seni kollarına.
Güzeldi, özeldi, anlamlıydı. Kutlarım bu küçücük ama; anlamı, büyük ve bir o kadar da derin olan şiirin için.
Tebrikler arkadaşım...
tebrikler duyarli yürege...kaleminize saglik
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta