Bir iz ve belirtisiz bir işarettedir en güzel söz.
Duymadan,duyumsamak gibi sözsüz ve kelimesiz.
Sessizce bilinen anlaşılmanın en sesli duyuşudur hitapsız.
Gökyüzü bir durağan içinde bir o kadar dur duraksız.
Ne baktığın an, ne yaşadığın zaman, hudutları arşınlamaktı anlayarak yaşamak.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta