Üstüne gelince dünyanın derdi,
Gülmüyor bu yüzün, gülmüyor usta!
Sahtekâr ediyor yoksulluk merdi,
Hiçbir eşin dostun kalmıyor usta!
Hatır-haysiyetin ayak altında,
Bütün çevren bu durumun farkında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İyi ki de almışsınız. Şiir gibi şiir okudum. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta