Hayata azıcık değmek istendiği zaman olur daha çok.. yada bir sınama isteyişliğin,'her şey ne kadar da güzel gidiyor dediğimiz' yerinde..bir acabalı barikatı aşılıp bir başkasının başladığı yerinde..çılgınca bir duygusallığın kalıcı sonuçları karşısında; bir daha asla diyerekten kendi kıyımıza çekilmeye zorlandığımız olur.. Bu durumun çözümü olaraktan da,bu dünyaya ait olmayan bir dil geliştirmek olmalı,insanın.. Anlayana,az konuşup çok anlata bilmek için; bileyerek, geliştirerek ve damıtarak kendimize aitleştirdiğimiz bir dil..//
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok doğuru yazmışsınız hakkaten
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta