Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
"MEN TEŞEBBEHE Bİ KAVMİHİ FE HÜVE MİNHU!" -KİM KENDİNİ BİR KAVME BENZETİRSE, O DA ONLARDAN OLUR-( EV KEMA KAL, Fİ MA KAL) -Hadis-i şerif-
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta