Ey ellerimi kana boyatmış sen hayat
Çeşmenden akan su acı, ekmeğin bayat
Rüzgârın esip de yakar gönül buzat
Her şeye rağmen diyorsun: “Gel, koynuma yat!”
Ey şafak, bırakmadın bende ne ar ne nam
Doğmana gerek mi, karar bu son, bu tamam
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta