yalınayak yürümeye başladığım bu yoldan
artık ayağın değil de kabının manalandırıldığı
bir yola doğru evrilen yaşamımdan dizelerime dökülen sözcüklerin şiir olarak adlandırılması…
anlayamıyorum…
insana değil de kumaş parçalarına değer veren
bu varlıkların hayatındaki anlam arayışı da ne?
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta