Nasıl anlatayım ki sana bu anı;
Yalnızlığımı, sensizliğimi...
Ruhumu kaplar gibi İstanbul' u kaplayan gri bulutlar desem,
Yüreğimi kanatan yokluğun gibi çakan şimşekler desem,
Sensiz geçirdiğim her gün gibi ıssız sağnak yağmur desem,
Anlar mısın beni.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Harika bir final ile her şeyi söylemişsiniz zaten Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta