40 aşktan kavrulup;40 kez kalbin kırılmadan,
40 sonbahar saymadan; uçuşan sararmış yaprakların altında,
anlayamazsın…
Uzaklara bakakalmış gözlerin; birden sağanak yağmışçasına dolmasını
Ve ne kadar sahibi olduğunu art arda sıralanmış birkaç harfin, iki kelimenin,
anlayamazsın…
Ben her gece bir daha uyanmamak için yatağa giriyorum…
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta