Vallahi; akıl sır erdiremiyorum şu insanlara,
Bazen gülerken, ağladıklarını söylerler,
Bazen ağlarken, güldüklerini söylerler.
Ben ne ağlarken, gülebildim,
Ben ne gülerken, ağlayabildim.,
İnanın! Ya ağlarken, gülecek kadar sevincim olmadı.
Ya da gülerken, ağlayacak kadar derdim olmadı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sahi biz insanlari anlamak güc :))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta