1965-İstanbul
Bu nasıl dünya? Bu nasıl alem?
Güven kalmamış, yaralı herkes...
Bu nasıl inanç? Bu nasıl vicdan?
Özen kalmamış, düzensiz alem...
Ne oldu akla? Ne oldu kalbe?
İşlemez mi? Gündüz gece...
Ahhh.....
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını



