Otuz beş yıl önce böyle idim ben
Yıllar eskitmiş de anlayamadım
Gençliğim yaşardım yudum, yudum ben
Haller eskitmiş de anlayamadım
Sıladan ayrıldım gurbete düştüm
Keyfimden değildi mecburen göçtüm
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bir gül hangi bağda açsa da güldür.
Gül olduğu yerde hep şakır bülbül
Hasret sızısıyla figanda gönül
Diller eskimiş de anlayamadım.
Ozan Cemali Hikmet'ten dostun, Gürkani dostun duygu deryasına bir damla bizden.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta