yürüyorum bilmediğim sokakların izbelerine takılıyorum...
ıslanmış sokaklar ve soğuk şehir ve bir bulvar otelinde yalnız kalan bir adam...istasyona doğru yürüyorum.ellerimde kitaplarım içimde adını unutmadığım bir aşk ve tren yollarının üstünde geçen bir lokomatif...işte hepsi bu..
Eskişehir
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta