Durgun bıraktığın akışlarımdı sana coşan, yüreğime kelepçe vuran çaresizliğimin son demlerinde..
Hüznümü yansıtamıyorum dilime, korkuyorum vurabilir en ince yerinden seni, beni pişmanlık yokuşlarına sürer diye.
Parçalara bölüyorum sabırlarımı bu günüme yarınıma, evlat sevgisi ayıran bir ana gibi en çoğunu az kalmış ömrümün umutlarına..
Yaşadığımız günlerimize kırdığım kadehlerim, döktüğüm gözyaşlarım, avutamadığım isyanıma avuntular sunduğum gecelerim bıktılar benden, küstüler çaresizliğime..
Bakmıyorlar yüzüme..
Küsen sevgimin büyüklüğü, sevgisiz yüreğinin sebepsiz cilveleri acıtan canımı...
Yaktığın ben miydim ölümüne sevdiğin, beraber yaşlanacağız yeminlerini unutmuşsun bir çırpıda, unutturmuşlar..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




belki.. :)) güzeldi..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta