Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkür ederim efendim.
Aynen öyle efendim.
Kuytu gecelerde düşer kalbin kedere
Hayaller kurulur o lahza sayısız kere
Hüzün çöktüğü zaman o yemyeşil gözlere
O vakit beni sende artık anlayacaksın
hüzün süsüdür şiirin.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta