Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
o mehmed mutlu ve sevdikleri ile hep birlikte inanaın.her memoş dediğimizde onu anıyoruz.ve hiç baba dememiş oğul
çok iyi bir baba oldu.
nereden öğrendi ise......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta