Biri su verdi köklerime
bu hayatın başka bir çağrısı
deli deli esiyor rüzgar
canımdaki bıcak yarası
bildiğim küf doluydu yaşamak
bir heves gibi gizli kalmış
açılıp eski sandıklardan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta