ne kadar çok ağlayabildiğimi öğrendim,
bu elleri tuttuğumda,
rengine bakmadım,
biçimiydi benim canımı parçalayan...
büyük olduğuna bu kadar utanmadım avuçlarımın hiç,
sıcaklık veremediğim parmaklar mahvetti beni...
insanların fazlaya meyline kahrettim,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta