Önce şiir ağladı,
Kendisine varamayan dizelere...
Ve daha sonra sevgi,
Anlatmaya yetemediği duygulara...
Son olarak da hayat,
Kendi saltanatına...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anlatılamayan Sevgi isimli şiiriniz, başlığı ile büyük bir bütünlük içinde... gerçekten anlatılamamış... saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta