Şu açlıktan ölen garip benim sanki,
Şu soğukta titreyen yüreğim mi?
Bu elbiselerde ne hepsi benim mi?
Acıtıyor yüreğimi bir diken gibi,
Nasıl bir dert bu benim ki?
Anlatamıyorum,anlatamam ki!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta