Anlatamadım; sözlerim acizdi hep, hiç bir araya gelmedi.
Gelseler de kırık döküktü, bir anlam ifade etmedi.
Titreyen dudaklarımdan kelimeler değil çaresizlik dökülüyordu.
Sonra sustum, düşündüm, dinledim; sustum, düşündüm, vazgeçmedim.
Vazgeçemediklerimin yanında, vazgeçtiğim canımın bir önemi yoktu...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta