Anlatamadim Şiiri - Nöbetçi Şair

ANLATAMADIM
Yoruldum artık mecalim kalmadı
Hastalandım derdimi soran olmadı
Sürekli sevincim kursağımda kaldı
Kendimi bir türlü kimseye anlatamadım

Zamanında herkesin derdini dinlerdim
İnsanları olduğu gibi hep severdim
Sonunda çoğundan bir darbe yedim
Güveni bir türlü kimseye anlatamadım

En zor günlerimde hep tek kaldım
Dostlarımı sürekli Melek sandım
Tükendim artık yolun sonuna vardım
Ölümü bir türlü kimseye anlatamadım

Yüzümüze karşı durmadan güldüler
Arkamızdan sürekli dedikodu ettiler
Zorluğu görünce bir bir kaçıp gittiler
Dostluğu bir türlü kimseye anlatamadım