Ne bir gül açtı gönlümün bahçesinde,
Ne de bir bülbül öttü şenliğinde.
Her umut çiçeğim soldu avuçlarımda, Felek beni yordu bu gençliğimde.
Ne sırlar verdim taşa toprağa,
Ne dualar ettim boş kalmış ocağa.
Ne yâre yâran oldum ne dosta yoldaş,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta