Anlatamadığım bir dolu dünya var içimde.
Oysa mahiyeti bile belirsiz benim ilmimde.
Anlatabilmek isterdim; "işte şu, benim derdim! "
Dilimde tek kelîme; sadece "ALLAH" derdim!
Soğuk, buz gibi bir havada sıcak kollarıyla
Isıtanı dâhi olmayan; kalabalık bir yalnızlıkta;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta