Bir el indi benliğime, tuttu çıkardı varlığımın üstüne.
İnsana baktım, insanlara… İnsanlığa…
Kendime baktım yaşanmışlıkların ağırlığı gözlerimde.
Kayboldum her defasında ne geldiyse aklıma.
Ruhuma dokunan bilinç ötesi yalnızlığın sonsuz iradesi.
Anlatabilirliği anlamıyla sınırlı zaman mekan belirsizliği.
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Kaybedenlerden değil miyiz? Dünya denen kafeste olmaya alışarak.
Yaradan’ın aşkına sırt çevirip gereksizliğinde hayatın şanslar aramak.
Azalanlardan değil miyiz? Yalanlarında hayatın ceset ceset çoğalarak.
Biz ne vakit kıyametimizin yollarını döşer olduk geldiğimiz yeri unutarak.
Kutlarım Üstadım,
Değerli kaleminizden nice şiirlerinize,
Sağlıcakla şen ve esen kalınız,
En içten selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta