Ah sevdiğim anlatabilsem kendimi;
Kadim dinlerden bu yana ne değişti ki!
İsyan içinde su,hava,toprak….
İnsan değil mi ki; elini attığı her şeyi,
Kendi bencilliği uğruna kullandı.
Kan ağlıyor yeryüzü…
Nice pirler geldi, peygamberler göçtü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
