Sözden de öte sevdim seni,
Ki, susmayı hiç beceremezdim bilirsin.
Önceleri her şey, basit bir oyun gibiydi sanki
Saklambaçta en akla gelmez yerlerde
İlk ve tek bulduğum kişi sendin.
Yanar topta vurulduğum yine sen,
Böyle geçerdi yaz kışımız eskiden...
Ve şimdi,
Umudun en verimli toprağında yeşermiş,
Ama dilimden düşecek son sözüm gibi çaresiz.
Eteğinden dökülemeyen taşlar kadar gizemlisin...
Söyle sevgili,
Hangi rafa kaldırdın o kuş tüyü hayalleri?
Hangi sandığa sakladın el emeği göz nuru,
İpek iplikle işlenmiş sevdamızın ilmeklerini?
O sevda ki: Gülzarın süslü çardağında,
Gipürlü perdelerin ardına saklanmış,
Güneye bakan tek penceremizdi.
Okyanuslara dalga salan küçücük deniz,
Kumdan da olsa, yıkılamayacak kalemiz...
Yoksa,
Yakamozların parıltısına mı kurban gitti andımız?
Ya da üç kuruşluk kabuktan çıkan inci mi
Cezbetti nefsini?..
Susma sevgili,
Hangi ara bu kadar değiştiğini anlat bana.
Canımdan kopardığın o yüreğimi,
Paramparça etmenin verdiği hazzı anlat...
Oysa...
Önceleri her şey basit bir oyun gibiydi sanki
Saklambaçta en akla gelmez yerlerde
İlk ve tek bulduğum kişi sendin.
Yanar topta vurulduğum, yine sen —
Böyle geçerdi yaz kışımız eskiden...
Kayıt Tarihi : 29.12.2025 15:39:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
