Anlaşılması imkansız suçlarımız vardı
Anlatılmasındaki gizem ve puslu his bizi susturdu.
İçimizdeki boşluğu doldurmak hiç zor olmuyordu
Anlatılmaması gerekenlerin
Yada anlatılamayanların atıldığı o çukuru
Kendimizden bile gizlediklerimiz…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




canımkardeşim yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta