İnsanlar benim aşılmaz duvarlarım olduğuna inanıyor:
Çelikten olma bir kapı,
Üzerinde açılmamaya yüz tutmuş kilitler.
Koca bir yanılsama sadece.
Gören kaçıyor, garip bir bilmece.
Bakmayı bilselerdi, ne duvar nede kapı engeldi
Oysaki içeride bir ruhun varlığını göremeyecek kadar körleşmişti gözler
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta