İnsanlar benim aşılmaz duvarlarım olduğuna inanıyor:
Çelikten olma bir kapı,
Üzerinde açılmamaya yüz tutmuş kilitler.
Koca bir yanılsama sadece.
Gören kaçıyor, garip bir bilmece.
Bakmayı bilselerdi, ne duvar nede kapı engeldi
Oysaki içeride bir ruhun varlığını göremeyecek kadar körleşmişti gözler
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta