Bir göz odada mutlu olurdu eski sevdalılar.
Şimdi oda sayısı kadar yalnızlık var.
Sofraya otururdu insanlar,
ağız dolusu haykırışlar.
Beton bloklar ardında saklı kalır sancılar.
Çaresizliğine hapsolmuş çiçeğin,
açmaz ne çok yaprakları var...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta