Satır aralarında kalmış yüreğim
Tozlu raflarda çaresiz, yapayalnız
Ne sözlerim okunmuş
Nede yazdıklarım anlaşılmış
Gülüşüm çoktan vedalaşmış yüzümle
Ellerim vakitsiz titremelerde
Dışarısı kör edercesine aydınlık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta