Ah birazcık anlasaydın beni!
Belki umutsuzluğum yıpranırdı
Kendi içimde boğulmazdım
Ve en tatlı anında aşkın, kaybolmazdım
Belki gerçeğe yakın dururdu hayâllerimiz,
En saf hâlimize gülebilirdik
Komplo mu o kurşuni bakışlar?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta