Güneşi avuçlarıma aldığımı gün
Sen yoktun o kentin caddelerinde
Irmaklar berrak ovalar daha yeşildi
Ve çam kozalakları açılmamıştı yağmurda
Islanıyordum tenha sokaklarda tek başıma dolaşırken
Tanıdık bir yüz fark edilmeyen
Sıcak bir çay ve selam
Iyi gelirdi yalnızlığıma birde sen olsan
Sana ısmarlamamıştım oysa geleceğimi
Hiç tanımamış gibi aynı caddelerde dalaşırken
Sarmaş dolaş ruhlarımız bizse yabancı
Tuhaf bezmi eleste tanışıklığımız
Bilmeden omuzuna carpman bu yüzden
En kahbe acılara denk ayrılık acısı
Tuz biber ekme kanayan yaralarıma
Acın katlanarak büyüyor
Yokluğun ızdırabım her geçen gün
Anlasana....
Kayıt Tarihi : 10.1.2026 20:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!