şimdi yumsam gözlerimi ,herkez uyudum sanicak biliyorum ,
oysa ben beyaz güllerin içinde seni arıyorum
papatyalar dan nergislerden seni soruyorum
gözlerim kapalı yüreğim feryat figan
her dokunduğum nefeste seni arıyorum
oysa uzak degilsin bana ,bazı bazı görüyorum
bir silüet değilsin aleni dokunuyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta