Ben, tanımıyorum.
Bunca ölüm nasıl sürüp gider?
Keşmekeş bir yalnızlıkla...
Ben tanımıyorum,
Düşünmemek için düşünürken,
Kırlangıç kanadı kırılır nasıl da...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta