Gül diker bahçene yari beklersin,
Gözlere dalarsın onu ararsın,
Boş yere yollara küfür edersin,
Batınca anlarsın diken dediğin.
Güneşten bekleme birşey söylemez,
Denize aldanma seni dinlemez,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir yazmışsınız.Her kıtanın son mısrası güzel bağlanmış.Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta