Anlarsın hayatın tadının tuzunun olmadığını,
Alelacele vaktin, zamanın dolduğunu...
Büyüdükçe anlıyor insan yalnız kaldığını,
Dost dediğin kişilerin olması gereken zamanda yokluğunu...
Güneşin ısıtmadığını sarılacak kimsen kalmayıp üşüdüğünde anlarsın,
Kışın ortasında zaman zaman yanar,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"DOST İSTERESEN EĞER, ALLAH VE ONUN HAS DOSTLARI OLAN, MELEKLER, PEYGAMBERLER, MUTTAKİ, MÜSTAKİM, MUVAHHİD, MUHLİS, MUSLİH, MUHSİN, MUHTEREM VE MÜBAREK MÜ'MİNLER YETER." kelam-ı kibar-
Ama ne yazık ki, günümüzde gerçek dost olarak sadece Allah ve melekler kalmış Furkan bey. İnsani dostlar ise binde birden daha az kaldığı için, onlara rast gelmek Allah'ın takdirine kalmıştır.
Hayırlı dostlar ve dostluklar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta