Bilmez kimse gecelerin bitmediğini yuregimde
Bilmezler ki kalp ağrısı uyutmaz bedenimi
Yüreğim ve bedenim bir amaç uğruna yaşar
Bilmezler ki o yalnız ve yalnız sensin.
Bilmez kimse güneşin dogmadigini
Çiçeğin açmadığıni yüreğimde
Ruhumun kül olduğunu her gece...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta