Her şeyin aynılaştığı anlar vardır ya,
Monoton bir hayat kırık dökük hayaller
Umut etmekten, sevmekten bir insanı
Seni mutlu kılacak her güzellikten
Yavaş yavaş uzaklaştırır.
Ayrılığın soğuk ve donuk o yüzü...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
