ruhumdan bedenime dökülen bir korku var bu gece
anlamaz oldum dudaklarımın sayıkladıklarını
ya korkunun tarifi ya da ölümün acımasız çığlığıydı.
sigara dumanından anlamsız nesneler çiziyordu gözlerim
ve kanlı bir eşkiye gibi sabahın gelişinden rahatsızdım.
ağlıyordum! !
gözyaşlarım karanlığa, yıldızlar ay ışığına karışıyordu.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




bu şiir kütahyada (yaz okulunda) sabaha doğru o an içimde bulunduğum ruh halimi yansıtıyor...devamı vardı ama nedense tamamlamak içimden gelmedi ya da takatim yoktu....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta