Ne zaman meyhane kapısından geçsem
Bir kez diyorum bir kez içtiğim akşamları yaşasam
Farkına varamadığım sabahları görsem yeniden
Ne zaman bir çay bahçesinden geçsem
Bir kez diyorum bir kez ellerine dokunsam
Anlam veremediğim korkuyu duysam yüreğimde
Ve sana uzatıpta geç kaldığım ellerimi vursam yeryüzüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta