İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hayatta bizim sandığımız ve bildiğimiz gibi olan ne var ki? Sevdalar bile bizim sandığımız gibi değil. Haftalık, günlük, saatlik hatta dakikalık sevdaların olduğu dünyada bazen insan sandıklarımızın başka bir tür olduğunu öğrenmek de bizleri yaralıyor. Belki de bizlere yazdıran aldığımız darbeler sonucunda olşan yaralarımızdır. Tebrikler...
Kafiyeyi güzel kullanıyorsunuz. Güzel olmuş şiiriniz Tebrikler....
Stj.Av.Arif BALTACI / Trabzon Şiir Grubu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta