Burası bedenini bıraktığın yer , bir geçiş kapısıydı belkide senin için...
Çini'leri çok severdin civit mavisinide ve maviyle alakalı her şeyi..
"Bir keresinde firavunun mavisinden" bahsetmiştin bana... cok saçma gelmişti biliyor musun?
Yorgundun... mental olarak , iyice sessizleşmiştin... İnsanların seni anlayamamasına bile üzülemiyordun artık...
Gerçeklikle alakalı konuşmalarımızı ve bir daha zamanda geriye dönemeyeceğimizi gayette iyi biliyordun...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta