Düşünsene heval;
Aynı gardan, aynı otobüse bilet alıyorsun,
Aynı şehirde soluklanıp
Hiç gelmeyen biriyle aynı kaderi paylaşıyorsun.
Saatler geçiyor, peronlar eskiliyor,
Beklemek adın oluyor.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta