sokağın lambası ilişiyor yalnızlığıma.
kaçtığım onca karanlığa rağmen
işte burada, yanıbaşımda duruyor.
uzaktan evleri görüyorum,
dağılmış hayatları,
toparlanmayı bekleyen bavulları.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güzel demişiniz
dilinize sağlık
Şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta