İçine gömüldüğüm zevk ve heyecanın
Bir yerinden sıyrılıp çıkıyorum yine
Kaybolma korkusuyla karmaşasında hayatın
Nedense gerçekten kayboluyorum gitgide.
(09.08.2000.ANTALYA.)
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta