Anlamıyor Musun Kadın Şiiri - Şeyma Açık

Anlamıyor musun kadın, senin yazgınla değişen bir kader değil bu savaş.
Arşa çıkardığın her isyan, kaçtığın her bulut yaş olup düşecek gözlerine; zaten alnına yazılmış değişmez bir mühür.
Anlamıyor musun kadın?
Hayat, senin direndiğin yerden de büyük. Büyük acıların konuşunca anlat, sustuğun yankıların çığlık çığlığa içeride.
Anlamıyor musun kadın?
Çocukluğun toprağa gömülmüş, yerin yedi kat altında; sen hâlâ “anne” diye ağlıyorsun.
Anlamıyor musun kadın?
Babanın gölgesinden uzaksın; o bile seni zamana emanet etmiş.
Sense hâlâ yetimliğine yanıyorsun.